search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Λίγο πριν την πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα (Τρίτη 28 Μαΐου, στο Fuzz), μας μιλάει για τον δίσκο C' Est La Vie και τις συγκυρίες που οδήγησαν στη δημιουργία του, αλλά και για τους ορίζοντες που άνοιξε η ζωή του ως οικογενειάρχη και την πεμπτουσία της επικοινωνίας ενός μουσικού με το κοινό του 

5 χρόνια μετά και το “Song For Zula” παραμένει δημοφιλές στο ελληνικό ραδιόφωνο. Πίστευες πάντα σε αυτό το τραγούδι; Ποια είναι η ιστορία πίσω από τη λυτρωτική του μελωδία;

Με εξέπληξε απόλυτα ο κύκλος ζωής του "Song For Zula". Και ναι, το πίστευα εξαρχής το τραγούδι· αλλά, για να είμαι ειλικρινής, αντίστοιχη πίστη είχα σε όλα μου τα τραγούδια. Για την ακρίβεια, αρχικά σκεφτόμουν ότι ήταν ίσως λίγο ακατέργαστο, κάπως «too much» –ότι θα επικοινωνούσαν με αυτό μόνο οι λίγοι εκείνοι που είναι πρόθυμοι να κυκλοφορήσουν σε τόσο συναισθηματικά μονοπάτια. 

Πώς ήταν η όλη διαδικασία του να χτίζεις το δικό σου στούντιο, Spirit Sounds, από την αρχή; Ποιες είναι οι ελευθερίες που παρέχει ένα ιδιόκτητο στούντιο και πώς θα συνόψιζες την προσπάθεια να στήσεις τα πάντα όπως τα είχες ονειρευτεί; 

Οι ελευθερίες που σου δίνει ένα ιδιόκτητο στούντιο ηχογραφήσεων ήταν εξαρχής πολύ σημαντικές. Ανέκαθεν έφτιαχνα τα άλμπουμ του Phosphorescent μόνος –και πάντα έπρεπε να έχω έναν χώρο για να το κάνω. Κάθε φορά λοιπόν άλλαζα, προσέθετα κάτι καινούργιο και βελτίωνα αυτούς τους χώρους. Αυτή τη φορά ξεπέρασα κάπως τις δυνάμεις μου και δεν υπάρχει σύντομος τρόπος να περιγράψω τον αγώνα που έδωσα για να στήσω το Spirit Sounds. Η λειτουργία του εξακολουθεί να είναι ένας καθημερινός αγώνας, στον οποίον αφιερώνω πολύ χρόνο και τεράστια ποσά ενέργειας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει όλη τη γκάμα των συναισθημάτων: από το να νιώθεις τρομερή ικανοποίηση, μέχρι να φτάνεις στην απόλυτη σωματική και συναισθηματική εξάντληση και να θέλεις να το κάψεις ολοσχερώς.

Πώς επηρέασε αλήθεια η πατρότητα τη μουσική σου; Τι σου αποκάλυψε σε σχέση με τον εαυτό σου αυτή η νέα ζωή;

Θα αρκεστώ να πω ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε κάτι στη ζωή μου το οποίο ανταγωνιζόταν την αφοσίωσή μου σε αυτά τα τραγούδια και στο να είμαι ο Phosphorescent. 

C' Est La Vie: κάτω από ποιες συνθήκες γεννήθηκε το τελευταίο σου άλμπουμ και γιατί διάλεξες αυτόν τον τίτλο για το σύνολο; Πότε και πώς απόκτησε μια τόσο γνωστή φράση υπαρξιακή, αλλά και δημιουργική ουσία για σένα;  

Η φράση «c'est la vie» απέκτησε αυτό το ιδιαίτερο υπαρξιακό νόημα τη νύχτα που έγραψα το "C'Est La Vie No. 2". Ήταν το τελευταίο τραγούδι του άλμπουμ και μου βγήκε με την πρώτη. Δεν νομίζω να είχα χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά πριν τη συγκεκριμένη φράση. Πραγματικά δεν ξέρω πώς μου ήρθε, αλλά έχω μάθει να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου σε αυτό το στάδιο της σύνθεσης. Από τη στιγμή λοιπόν που προέκυψε, ήταν σαν να έριξε ένα φως και στο υπόλοιπο άλμπουμ, γενόμενη το κέντρο γύρω από το οποίο θα μπορούσαν να μπουν σε τροχιά όλα τα υπόλοιπα τραγούδια. 

To άλμπουμ περιγράφεται κυρίως ως μια συλλογή βιωματικών κομματιών. Πώς έχει εξελιχθεί η ανάγκη σου να γράφεις τραγούδια; Θα μπορούσες να ανακαλέσεις συγκεκριμένα μοτίβα και κοινές πηγές έμπνευσης, κατά τη διάρκεια της καριέρας σου;

Ναι, η αίσθηση που έχω όταν είναι η κατάλληλη στιγμή να γράψω ένα τραγούδι παραμένει η ίδια. Αυτό που αλλάζει είναι οι εμπειρίες μου. Οπότε, ναι, με μια τέτοια έννοια, κάθε άλμπουμ του Phosphorescent είναι ακριβώς αυτό: μια συλλογή από βιωματικά τραγούδια. Παρεμπιπτόντως, μου αρέσει πολύ αυτή η έκφραση. Μπορώ να τη χρησιμοποιήσω;

Πώς είναι να περιοδεύεις ανά τον κόσμο; Ποια είναι η καθαρή ουσία της επικοινωνίας μεταξύ ενός μουσικού και του κοινού σε ένα live, από την εμπειρία σου;

Τα σόου των τελευταίων μηνών έχουν υπάρξει το απόλυτο highlight της καριέρας μου. Έχω κάνει αναρίθμητα live στη ζωή μου, αλλά δεν αστειεύομαι όταν λέω ότι αυτή τη στιγμή οι συναυλίες είναι σαν να γίνονται σε ένα αεροπλάνο που έχει απογειωθεί. Οι αίθουσες είναι θετικά ηλεκτρισμένες και η μπάντα έχει κυριολεκτικά πάρει φωτιά. Όλα δονούνται από κάτι που μοιάζει με αληθινή, σπάνια μαγεία. 

«This world needed a martyr», λες στο τραγούδι "Christmas Down Under". Στο όνομα ποιου και γιατί χρειάζεται μάρτυρες ο κόσμος, ανεξαρτήτως του ποιοι είναι αυτοί και πότε έζησαν; Αναγνωρίζεις κάποιους ως μάρτυρες στην εποχή μας;

Οι μάρτυρες έχουν σαφώς παίξει μεγάλο ρόλο ως προς το πώς έχει αποφασίσει η ανθρωπότητα να συμπεριφέρεται. Στις μέρες μας αναγνωρίζω τη δύναμη σε κάτι τέτοιο, αλλά δεν μπορώ να δω καμία ομορφιά σε αυτό.

 

 


HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Florence + The Machine

Παρότι κάτι εξακολουθεί να λείπει από τις ερμηνείες σε θέματα εγκράτειας και λεπταισθησίας,…

Το reunion των Ζωντανών Νεκρών συνέβη, αλλά τελικά δίχως τον Υποχθόνιο

Νέοι τσακωμοί, λίγα λεπτά πριν ανέβουν στη σκηνή του Dreamland Festival

Kimbra: Στη Νέα Υόρκη αισθάνεσαι ότι ανήκεις σε μια κοινότητα που μπορεί και κάνει μεγάλα όνειρα...

Έχοντας δώσει καλά δείγματα προοδευτικής pop μέσα από 3 μέχρι στιγμής άλμπουμ, η ταλαντούχα…

Motorpsycho + Dury Dava

Καταιγισμός δίχως προηγούμενο στο Fuzz, με το νορβηγικό τρίο να αποδεικνύει γιατί κατέχει μια…

Το "Deutschland" των Rammstein ξενύχτησε τη Βουδαπέστη

Αιτία, ένα ...τεχνικό λάθος στο γήπεδο Puskás Aréna!

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

30 χρόνια με τις ραπ αποψάρες σας

Αν και υποστηρίχτηκε μόνο ευκαιριακά από έντυπα και ραδιόφωνα στα 30 χρόνια από τότε που στήθηκαν…

10 Χρόνια χωρίς τους Oasis

Έχει σημασία ένα reunion; Αφορά κανέναν σήμερα το πώς θα ακούγονταν ο Liam με τον Noel Gallagher,…

Bruce Springsteen: «We Will Take Care Of Our Own»

Εστιάζοντας τα τραγούδια του σε φιγούρες που έτειναν προς το περιθώριο, έγινε ένας από τους…

15 χρόνια για το Funeral των Arcade Fire

Υπήρξε ένας ορμητικός χείμαρρος συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά και ένα σοκ για το ανεξάρτητο…