search

LISTOMANIA

Εν αναμονή του νέου δίσκου Father Of The Bride, η στήλη επιλέγει τα 15 καλύτερα κομμάτια μίας από τις πιο ξεχωριστές μπάντες των τελευταίων χρόνων, μέσα από τα 3 πρώτα τους άλμπουμ...

Χωρίς να κομίζουν ακριβώς το «νέο», οι Vampire Weekend κατάφεραν να ξεχωρίσουν από τα πρώτα τους κιόλας βήματα μέσα στον late-2000s κατακλυσμό από indie συγκροτήματα. Πέτυχαν να διεισδύσουν στις παρυφές του mainstream και να αναχθούν σε ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα φεστιβαλικά ονόματα, ενώ επιβίωσαν και από την επέλαση του «μαύρου» ήχου, που στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας αφάνισε τις περισσότερες από τις τότε κρατούσες indie μπάντες.

Η αντοχή αυτή, 11 χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ, μόνο τυχαία δεν είναι. Είναι απόρροια του καταφανούς συνθετικού ταλέντου του διδύμου Ezra Koenig & Rostam Batmanglij, το οποίο γέννησε υπέροχα κομμάτια, του έξυπνου ήχου που συνδυάζει ετερόκλητες επιρροές –εκτείνονται από το αμερικάνικο pop/rock πεντάγραμμο και φτάνουν μέχρι την αφρικανική ρυθμολογία και την κλασική μουσική– αλλά φυσικά και της συνέπειάς τους στην κυκλοφορία καλών δίσκων.



Με τα πρώτα δείγματα από τον πολυαναμενόμενο τέταρτο δίσκο τους (και πρώτο δίχως τον Rostam Batmanglij) να βρίσκονται ήδη εδώ, η στιγμή είναι κατάλληλη για μια αναδρομή στη σύντομη μα γεμάτη διαμάντια δισκογραφία τους, επιλέγοντας τα 15 καλύτερα τραγούδια από τον κατάλογό τους.

Για τη λίστα που ακολουθεί, το Listomania έλαβε υπ’ όψιν μόνο κομμάτια της στούντιο δισκογραφίας των Vampire Weekend...

15. Diplomat’s Son
(Contra, 2010)

Ρυθμικά δυνατό, με έξυπνο sampling από M.I.A. και με τολμηρό στιχουργικό background story, που αξίζει να ψάξετε.



14. One (Blake’s Got A New Face)
(Vampire Weekend, 2008)

Από τα καλύτερα ρυθμικά patterns που έχουν ποτέ σκαρφιστεί, συνδυάζοντας εμβατηριακό rolling με μπόλικη Αφρική.



13. Taxi Cab
(Contra, 2010)

Εδώ επικρατούν οι επιρροές της κλασικής μουσικής. Low key διαμάντι, με υπέροχα baroque πλήκτρα και έγχορδα, σε πλήρη αντίστιξη.



12. The Kids Don’t Stand A Chance
(Vampire Weekend, 2008)

Μια παράδοξη μίξη reggae ρυθμολογίας/μελωδίας με ενορχήστρωση που περιλαμβάνει κλασικά όργανα. Μόνο οι Vampire Weekend θα μπορούσαν να την κάνουν να λειτουργήσει.



11. White Sky
(Contra, 2010)

Το αρχικό highlife ριφάκι θυμίζει το “Crazy Love, Vol II” από το κλασικό πια Graceland του Paul Simon (1986), αλλά στη συνέχεια η σύνθεση εξελίσσεται σε αυτόφωτο feel-good κόσμημα.



10. Unbelievers
(Modern Vampires Οf Τhe City, 2013)

Εδώ ξεπατικώνουν λίγο τον Buddy Holly του "Peggy Sue" (1958), αλλά συγχωρούνται χάρη στην εκπληκτική, ανθεμική μελωδία και την αιχμηρότητα των στίχων, που δίνουν το στίγμα της ωριμότητας το τρίτου δίσκου.



9. Mansard Roof
(Vampire Weekend, 2008)

Το «μινιόν» πρώτο single και video των Vampire Weekend ήταν η τέλεια εισαγωγή στον πολυσυλλεκτικό ήχο τους, με διάρκεια μόλις 2:15. Άγουρο και γκαζωμένο, αλλά κάτι παραπάνω από ολοκληρωμένο μελωδικά.



8. Ya Hey
(Modern Vampires Οf Τhe City, 2013)

Άλλη μια θεσπέσια μελωδία, με πολλές εναλλαγές για pop δομή, χορωδιακά α-λα-St. Vincent και chipmunk φωνητικά τύπου Kanye West. Που αν έλειπαν βέβαια, θα έσπρωχναν το κομμάτι ακόμα ψηλότερα στην κατάταξη.



7. Walcott
(Vampire Weekend, 2008)

Από τα πιο δημοφιλή album tracks και μεγάλο fan favorite, το “Walcott” έρχεται να ανταμείψει όσους ψάξουν πέρα από τα προφανή singles. Συμπεριλήφθηκε μάλιστα και σε επεισόδιο του δεύτερου κύκλου των θρυλικών Skins, λίγο μετά την κυκλοφορία του δίσκου.



6. Hannah Hunt
(Modern Vampires Οf Τhe City, 2013)

Και μόνο για την εκτόνωση που έρχεται έπειτα από τα υποτονικά πρώτα 2 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα και τα σαρώνει όλα, το “Hannah Hunt” εξασφαλίζει μια θέση στις καλύτερες στιγμές των Αμερικανών. Ε, είναι και αυτό το «Our days were long, our nights no longer».



5. Obvious Bicycle
(Modern Vampires Οf Τhe City, 2013)

Tο εναρκτήριο κομμάτι του τρίτου δίσκου αποτελεί απίστευτη μελωδική κατάθεση, αλλά και δείγμα της εντυπωσιακής παραγωγής του Modern Vampires Of The City, η οποία ισορροπεί ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο με τρόπο που έκανε ακόμα και τον Rick Rubin να υποκλιθεί.



4. A-Punk
(Vampire Weekend, 2008)

Από τα μεγαλύτερα Vampire Weekend classics, το "A-Punk" είναι ένα άψογο δείγμα σπιρτόζικης pop, με εθιστικό ριφάκι for the ages και μπόλικα «hey hey», κομμένα και ραμμένα για συναυλιακές καταστάσεις.



3. Oxford Comma
(Vampire Weekend, 2008)

Ένα ακόμη δείγμα της συνθετικής ευφυΐας του διδύμου, αλλά και μια ένδειξη του geekiness του Ezra Koenig, απόφοιτου φιλολογίας του Columbia –ψάξτε μόνο να δείτε τι είναι το Oxford comma και ποιο το νόημα της χρήσης του.



2. Step
(Modern Vampires Οf Τhe City, 2013)

Βασισμένο στην αρμονία του“Canon Ιn D” του Johann Pachelbel, με sampling στους Souls Οf Mischief και με ψαγμένες στιχουργικές αναφορές, το “Step” αποτελεί ένα πολιτιστικό χωνευτήρι και πάνω απ’ όλα ένα αψεγάδιαστο κομμάτι, από τα καλύτερα των 2010s.



1. Cape Cοd Kwassa Kwassa
(Vampire Weekend, 2008)

Το πιο συναρπαστικό κομμάτι των Vampire Weekend, είναι αυτό στο οποίο ήρθαν πιο κοντά στην Αφρική από κάθε άλλο. Το μεγαλείο των τεσσάρων ακόρντων, πάνω σε ρυθμό που ελάχιστοι θα τολμούσαν να περάσουν στο indie κοινό και με κιθαριστικό riff τόσο αβίαστα εθιστικό, που θα το ζήλευαν πολλοί.

 

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Κάποτε στο Χόλιγουντ (Once upon a Time... in Hollywood)

Ακόμα και όσοι έχουν τις αντιρρήσεις τους για μια ταινία που άλλοι θα αποκαλέσουν «έπος», το υψηλό…

Οι Καθημερινές Μάχες του Thom Yorke

Ακούστε τον να συνεργάζεται με τον Flea των Red Hot Chili Peppers σε ένα καινούριο τραγούδι

O Drake "Won't Be Late"

Ακούστε μια φρέσκια συνεργασία με τον Swae Lee

Δείτε το επίσημο trailer για την ταινία του Bruce Springsteen

Παίζει live ολόκληρο το φετινό του άλμπουμ Western Stars, «σε έναν αχυρώνα 100 ετών, γεμάτο με…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

An Artist Formerly Known As Purple: 35 Χρόνια Υπό Μωβ Βροχή Χωρίς Ομπρέλα

Με το κοντινότερο που έκανε ποτέ σε ροκ μπάντα στο πλάι του, ο Prince μίλησε στο Purple Rain για…