search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Ηλεκτρονικοί κραδασμοί, ακατάληκτες λέξεις μιας άγνωστης γλώσσας και χέρια βουτηγμένα στον πηλό, όρισαν ένα τελετουργικό δρώμενο που έφερε δίπλα-δίπλα την κεραμεική, τον ήχο και την ανθρώπινη φωνή...

Χώρος | MOMus - Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 5/5/2019
Φωτογράφος | Θάνος Λαΐνας

Κάτι μέρες που η Αθήνα βαριανασαίνει –με την εσάνς μιας κυριακίλας πάντα ανυπόφορης– στα στενά του κέντρου της πόλης λαμβάνουν χώρα δρώμενα που προσφέρουν την αίσθηση μιας νέας εμπειρίας. Ένα τέτοιο συμβάν διαδραματίστηκε και στο MOMus Μουσείο Άλεξ Μυλωνά: μια performance ονόματι «Το Μουρμούρισμα της Σπείρας», η οποία εκτυλίχθηκε για 40 λεπτά μετά τις 14.00 το μεσημέρι με τη σύμπραξη των Έκτορα Μαυρίδη, Κωστή Δρυγιανάκη και Σαβίνας Γιαννάτου.

40dMrSp_2.png

Σύμπραξη που δεν γινόταν πάντως για πρώτη φορά, μιας και είχε προηγηθεί μια ανάλογη performance τον Μάρτη του 2018, στα πλαίσια του φεστιβάλ «Αμφίσημα Σώματα - Διαχρονικές Ερμηνείες» στη Θεσσαλονικη, με την ποιήτρια Anat Pick να έχει εκεί τη θέση που εδώ είχε η Σαβίνα Γιαννάτου. Ο 1ος όροφος του μουσείου Άλεξ Μυλωνά γέμισε από νωρίς, σε σημείο κάποιοι να αναγκαστούν να κάτσουν στο πάτωμα, ανάμεσα στα πόδια φίλων ήδη καθισμένων σε καρέκλες ή να φτάσουν στον 2ο όροφο, ώστε να βολευτούν στο ύψος της σκάλας.

40dMrSp_3.png

Το σήμα εκκίνησης δόθηκε από τον Κωστή Δρυγιανάκη, ο οποίος είχε λάβει ήδη θέση στην άτυπη σκηνή, έχοντας το κομμάτι των ηλεκτρονικών (το καθαρά μουσικό κομμάτι, δηλαδή). Και δεν άργησε να σου προσφέρει το αίσθημα ότι κάτι το κατανυκτικό επρόκειτο να συμβεί. Παίρνοντας τη σκυτάλη, ο Έκτορας Μαυρίδης τοποθέτησε ένα πήλινο έργο (ένα-βήμα-πριν-το-καμίνι) στον άμορφο πηλό που βρισκόταν μπροστά μας. Κι έτσι άρχισε μια τελετουργία, πλαισιωμένη από ηχητικούς κραδασμούς, τόσο φυσικούς, όσο και ηλεκτρονικούς.

40dMrSp_4.png

O Μαυρίδης άφηνε τα χέρια του πάνω στον πηλό, άλλοτε χαϊδεύοντάς τον κι άλλοτε βυθίζοντας τα δάχτυλά του σε αυτόν με στοργή, καθώς τον έκοβε κομμάτι-κομμάτι. Διατηρούσε δε ένα ύφος που έμοιαζε πότε με θεό-Δημιουργό, και πότε με πιστό ακόλουθο των ήχων που περιπλανούνταν στον χώρο εκείνη τη στιγμή· τους οποίους κι έμοιαζε να αφουγκράζεται με μάτια κλειστά (ή και μισόκλειστα) καθώς έρανε τον πηλό με νερό από έναν διπλανό κουβά, σαν να βάφτιζε το άμορφο ακόμα δημιούργημά του.

40dMrSp_5.png

40dMrSp_6.png

Με τη σειρά της, η Γιαννάτου ακολούθησε τη σπειροειδή κινησιολογία του Πλάστη με μπάσες κραυγές και ακατάληκτες λέξεις, σε γλώσσα τραχιά κι άγνωστη. Συμμετείχε μάλιστα και ακόμα πιο ενεργά στο έργο του, βουτώντας και η ίδια τα χέρια της στον πηλό. Και ήταν ακριβώς τέτοια η ροή του δρώμενου, ώστε, από ένα σημείο και έπειτα, δεν καταλάβαινες πια ποιος οδηγεί ποιον. Ο Δρυγιανάκης ειδικότερα προσάρμοσε τόσο τα ηλεκτρονικά του, ώστε έμενες να αναρωτιέσαι αν ήταν ο τροχός που βούιζε, αν το αφηρημένο ambient είχε γίνει πιο ζωηρό, αν ήταν όντως το νερό αυτό που άκουγες κάθε που ο κεραμιστής βουτούσε τα χέρια του στον κουβά ή αν ο ήχος δεν ήταν φυσικός.

40dMrSp_7.png

Καθώς έπειτα ο πηλός άρχισε να παίρνει μορφή, ο Μαυρίδης –σχεδόν αγκαλιάζοντάς τον, με το κεφάλι  να ακουμπά σε εκείνον– βρυχόταν και βογκούσε μέσα στο έργο του, προσθέτοντας έναν αντίλαλο στην όλη οπτικοακουστική εμπειρία. Κάτι που ίσως έφερνε σε κλάμα για τη γέννηση του «παιδιού» του, αν και περισσότερο εκφραζόταν έτσι ο μόχθος και η κούραση που χρειάστηκαν για να συμβεί. Η Γιαννάτου συνέχισε στο εξής σε πιο απαλούς τόνους, ακουμπώντας τα 2/4 του κουρμιού της στον τοίχο, με ένα τραγούδι που έμοιαζε σε νανούρισμα καθησυχαστικό προς τον Μαυρίδη. Το ηχητικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι και soundtrack σε εικόνες του Αντρέι Ταρκόφσκι.

40dMrSp_8.png

Κι εκεί που είχες αρχίσει να πιστεύεις ότι με τη δημιουργία θα τελείωνε η παράσταση, εκεί ήταν που ο Πλάστης κατέστρεψε την αναδυόμενη μορφή, δίδοντας έτσι στο άμορφο ισάξια σημασία. Επιβεβαιώνοντας ότι τρεις άνθρωποι με ξεχωριστή ιδιότητα βρέθηκαν άξιοι (ως σώμα ένα) κρατούμενοι σε αυτό το ατέρμονο παιχνίδι δημιουργίας-καταστροφής που εκτυλίχθηκε μπροστά μας.
 

 


HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί το indie κοινό στρέφεται σήμερα στη μαύρη μουσική;

Δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ ένας τέτοιος χώρος για τους μαύρους καλλιτέχνες, εάν δεν είχε επέλθει…

Ο Φοίβος Δεληβοριάς συναντά τον Γιάννη Λογοθέτη

Ακούστε όλον τον νέο δίσκο που έφτιαξε παρέα με τους Χατζηφραγκέτα

Δημήτρης Πετσετάκης: Ηλεκτρονική μουσική είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να επικοινωνήσει με την κοσμική σκόνη...

Η επικείμενη εμφάνισή του στο ADD Festival 2019 (Παλιό Αεροδρόμιο Ελληνικού, Σάββατο 25 Μαΐου) ήταν…

Νέο βιντεοκλίπ για τους Calexico

Δείτε το "Midnight Sun", μία ακόμα συνεργασία τους με τους Iron & Wine

Primal Scream: Primal Scream [1989]

Πριν την acid έκρηξη του Screamadelica, εξερεύνησαν την πιο σκληρή πλευρά της δισκοθήκης τους, με…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

The KVB - 10 αγαπημένοι δίσκοι

Συνδυάζοντας την αγάπη τους για το post-punk των 1980s και τα ηλεκτρονικά των 1990s, το λονδρέζικο…

Σκότωσε το διαδίκτυο τις μεγάλες μπάντες; Ή απλά δεν βγαίνουν πια;

Στο σημερινό περιβάλλον, οφείλεις να σκάψεις βαθιά. Και να έχεις πλέον κατά νου, ότι η «καθαρότητα»…

40 χρόνια από το Lodger του David Bowie

Ξεκομμένο από την περίφημη «Τριλογία του Βερολίνου», υπήρξε ένα από τα πιο περιφρονημένα του…

10 αγαπημένα άλμπουμ για τους The BitterSweet

Τέλη του 2018, κυκλοφόρησαν ψηφιακά το νέο τους άλμπουμ The Age Of New Delirium –σύντομα δε θα…

«Ανεξάρτητη» μουσική, για «ανεξάρτητο» σινεμά

Aς μη γελιόμαστε: όσο υπάρχει ανεξάρτητο σινεμά, τόσο υπάρχει και ανεξάρτητη μουσική. Τα πράγματα…