search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Τελευταίος σταθμός της πρώτης εκτενούς πανευρωπαϊκής τους περιοδείας, το Temple, όπου και θα παίξουν την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου. Να η ευκαιρία, λοιπόν, να μάθουμε περισσότερα για το παρελθόν, παρόν και μέλλον μιας εγχώριας μπάντας που για πολλούς είναι το next big thing...

«Οι Deaf Radio έχουν κάνει αίσθηση».
«Είναι το next big thing»!
«Οι συναυλίες τους είναι συναρπαστικές»!


«Δεν πρέπει να χάσεις αυτή τη μπάντα».

Όπου κι αν κοιτάξεις, στο Facebook, στο YouTube, στον Τύπο, ακόμη και στα όσα λέγονται στα μουσικά «πηγαδάκια» Αθήνας, Πειραιά και περιχώρων, θα συναντήσεις ένα θετικό σχόλιο για τους Deaf Radio. Το κουαρτέτο από την Αθήνα δεν αστειεύεται: το αποδεικνύει περίτρανα το εντυπωσιακό ντεμπούτο Alarm (2017), που εκτός από εκατοντάδες χιλιάδες views στο YouTube (και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες streams στο Spotify), μοιάζει σιγά-σιγά να συγκεντρώνει κοντά στο alternative heavy σχήμα έναν διόλου ευκαταφρόνητο πυρήνα οπαδών.

Διανύοντας περίοδο ακμής, οι Deaf Radio δεν θέλουν να χάσουν χρόνο, ούτε και φοβούνται τη σκληρή δουλειά, γεγονός που τους οδήγησε στους ευρωπαϊκούς δρόμους για κάτι λιγότερο από 40 ημέρες. Εκεί λοιπόν τους βρήκαμε εμείς και δεν χάσαμε την ευκαιρία να τους «ανακρίνουμε», να τους βάλουμε δηλαδή να μας μιλήσουν για παρελθόν, παρόν και μέλλον. Δείτε τι μας είπαν...

Χαίρετε! Σε ποια πόλη σας πετυχαίνω τώρα που μιλάμε και πώς είναι τα πράγματα εκεί;

Καλώς σας βρήκαμε. Αυτή τη στιγμή διασχίζουμε τη Γερμανία, όπου έχουμε συνολικά 5 σόου. Σε σύγκριση με το πολικό ψύχος που αντιμετωπίσαμε στην Πολωνία, τα πράγματα είναι αρκετά καλά! Για να είμαστε ειλικρινείς, μετρώντας ήδη 25 ημέρες στον δρόμο, δεν περιμέναμε ότι θα είμαστε τόσο φρέσκοι σωματικά και ψυχικά.

Μέτρησα 33 ημερομηνίες στον δρόμο! Η πρώτη σας ευρωπαϊκή tour είναι ...πλουραλιστική, σε βαθμό που θα ζήλευαν πολλές επίδοξες μπάντες. Τι σας ώθησε σε μια τόσο μακράς διαρκείας εξόρμηση; Είναι μια νόρμα για τα γκρουπ που ξεκινούν τώρα να περιοδεύουν; Κάτι σαν ένα ισχυρό crash test; Ή απλά σας έκατσε και είπατε «Ας πάμε να το κάνουμε κι ό,τι γίνει»;

Για την ακρίβεια είναι 33 συναυλίες σε συνολικά 38 μέρες στον δρόμο! Από πέρσι που είχαμε κάνει μια αρκετά μικρότερη περιοδεία 10 ημερών θέλαμε να συμβεί κάτι τόσο μεγάλο. Ο λόγος είναι ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την επίδραση της περιοδείας σε μία μπάντα: είναι μια δοκιμασία που τη δένει σε βαθμό που, όταν επιστρέφει, είναι ένα εντελώς διαφορετικό συγκρότημα. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι καθόλου εύκολο να γίνει πραγματικότητα. Όσες μπάντες έχουν επιδιώξει την πρώτη τους ανάλογη εξόρμηση γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο project, με σοβαρή προεργασία και δεκάδες αστάθμητους παράγοντες. Σε αυτό το σημείο είμαστε πολύ τυχεροί, γιατί έχουμε στο πλάι μας τον Χρήστο και την Touring the Universe, οι οποίοι φροντίζουν για τα πάντα –τόσο ως προς το booking, όσο και on the road.

72DfRd_3.jpg

Ποια είναι η υποδοχή που έχετε μέχρι στιγμής συναντήσει; Θεωρείτε πως όλη αυτή η ιστορία με τα πολλά views στο YouTube και τη γρήγορη εξάντληση του βινυλίου προετοίμασε το έδαφος επαρκώς;

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων έχουμε αντιμετωπίσει επαγγελματική συμπεριφορά και εξαιρετική φιλοξενία από τους διοργανωτές, καθώς και εντυπωσιακή υποδοχή από το κοινό. Η μόνη εξήγηση λοιπόν είναι πως ναι, το διαδίκτυο φρόντισε να φτάσει η μουσική μας σε όλα αυτά τα μέρη πριν από εμάς!

Πολλοί αντιμετωπίζουν με ελιτισμό το κομμάτι των περιοδειών μιας νέας μπάντας, μιλώντας για venues μετρίου επιπέδου και βεληνεκούς, άδειους χώρους, μέτριες τεχνικές προδιαγραφές κλπ. Τι έχετε να απαντήσετε σε όλους αυτούς, τώρα που κολλάτε τα δικά σας ...βαρέα και ανθυγιεινά;

Πράγματι, από όσα είχαμε ακούσει, ήμασταν προετοιμασμένοι για πολύ δύσκολες καταστάσεις… Και ξαφνικά αντιμετωπίζουμε ξέφρενα ακροατήρια, τα οποία ξέρουν τα κομμάτια μας και λαμβάνουμε πολύ καλό feedback μετά τα σόου. Επίσης, venues όπως το Instant στη Βουδαπέστη, τα Expirat και Reflektor στη Ρουμανία και η Fuga στη Μπρατισλάβα διαθέτουν στάνταρ που θα τα θέλαμε πολύ στην Ελλαδα.

Είναι πάντα έτσι; Όχι. Παίξαμε και σε παλιό σινεμά στο Szeged (Ουγγαρία), όπου κουβαλήσαμε τα πράγματά μας στον 4ο όροφο, χρειάστηκε να αυτοσχεδιάσουμε στήνοντας το δικό μας DIY ηχοσύστημα και όλα αυτά για ακριβώς 25 άτομα. Όμως μόνο και μόνο ότι αυτές οι περιπτώσεις είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας, μας κάνει πολύ χαρούμενους.

Με λίγα λόγια, θα το ξανακάνατε; Ή μάλλον ...θα το ξανακάνετε;

Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήδη το συζητάμε, βασικά.

Τελικά ο καλύτερος τρόπος για να προωθήσεις τη μουσική σου είναι οι συναυλίες; Σε κάποια φάση στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξε αρκετά έντονη η συζήτηση περί της δύναμης του διαδικτύου σε αυτό το κομμάτι. Aλλά σαν να μου φαίνεται πως το rock 'n' roll γυρνάει σιγά-σιγά στον παλιό καλό, παραδοσιακό του τρόπο;

Τα τελευταία 2 χρόνια έχουμε δώσει βάση στο να είναι οι ζωντανές μας εμφανίσεις αντάξιες και καλύτερες από τον δίσκο. Το θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό να παράγεται ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα live και έχουμε επενδύσει πολύ σε αυτό. Επιδιώκουμε να κάνουμε το σόου μια ολόκληρη εμπειρία και μάλλον, με βάση τα σχόλια που ακούμε, το καταφέρνουμε. Από την άλλη, είπαμε και νωρίτερα ότι, αν δεν ήταν το διαδίκτυο, θα ήταν πολύ λιγότεροι οι άνθρωποι που θα μας μάθαιναν και θα βίωναν αυτή την εμπειρία. Οπότε το ένα συμπληρώνει πλέον το άλλο.

Έχετε από τη μέχρι στιγμή περιήγησή σας επί ξένων εδαφών να μας διηγηθείτε κάποια περίεργη ιστορία; Κάποιο ευτράπελο που θα θυμάστε για καιρό;

Έχουμε αντιμετωπίσει διάφορα σουρεαλιστικά σκηνικά και φέτος, όπως μπλόκα σε σύνορα, σωματικούς ελέγχους, αλλά και τρελούς διοργανωτές. Μάλλον θα ξεχωρίζαμε το απρόσμενο after-party στην Κρακοβία, όπου μια δεκαπενταριά παλαβοί Πολωνοί πιτσιρικάδες έμειναν στο venue, αρχίσαμε να τζαμάρουμε (μεγάλο highlight τα drumming skills του ηχολήπτη μας Γρηγόρη) και στο τέλος της βραδιάς καταλήξαμε στο μόνο ανοιχτό ροκ μπαρ της πόλης, να ακούμε το "Backseats".

72DfRd_4.jpg

Υπήρξαν καλές αλλά άγνωστες μπάντες, ανάμεσα σε αυτές με τις οποίες μοιραστήκατε τη σκηνή; Ξεχωρίζετε κάποια; Σε τι επίπεδο κρίνετε πως είναι το ελληνικό rock underground σε σχέση με ό,τι έχετε συναντήσει μέχρι στιγμής έξω;

Αυτή τη συζήτηση την κάνουμε σχεδόν κάθε βράδυ, ακούγοντας τα γκρουπ που παίζουν. Βλέπουμε πως αντίστοιχου επιπέδου ελληνικές μπάντες διαθέτουν κατά κανόνα ομορφότερη αισθητική προσέγγιση και πρωτοτυπία, ενώ οι ξένες κάποιες φορές υπερτερούν σε ατομικό τεχνικό επίπεδο. Ένα από τα πολύ καλά acts που συναντήσαμε ήταν οι Καβαλιώτες The Dead Ends, ενώ και οι Πολωνοί Weedpecker ήταν πολύ ενδιαφέροντες.

Σας λείπει το σπίτι σας ή εύχεστε αυτή η περιπέτεια να κρατούσε για πάντα; Τι σας κρατάει όρθιους σε στιγμές ακραίας κούρασης και ταλαιπωρίας, που –ως γνωστόν– υπάρχουν σε τέτοιες περιπτώσεις;

Προφανώς υπάρχει πολλή κούραση. Ευτυχώς όμως περιορίζεται στον σωματικό και όχι στον ψυχικό τομέα. Ζούμε επιτέλους κάτι που ονειρευόμασταν: ταξιδεύουμε την Ευρώπη παίζοντας τη μουσική μας και ο κόσμος το απολαμβάνει, οπότε δεν θα μπορούσαμε παρά να αισθανόμαστε γεμάτοι ψυχικά! Όχι ότι δεν μας έχει λείψει και ένα freddo espresso βέβαια…

Περιμένουμε πώς και πώς την επιστροφή σας στην Αθήνα, και πιο συγκεκριμένα στο Temple, στις 21 Δεκεμβρίου. Κρατήστε δυνάμεις για τότε οπωσδήποτε. Τι θα μας παρουσιάσετε εκεί, τώρα που πέρασε και αρκετός καιρός από την προηγούμενη αθηναϊκή σας συναυλία;

Αυτό το live έχει μια πολύ δυνατή σημειολογία για εμάς. Κατ’ αρχάς, μετά από όλη αυτή την περιήγηση στην Ευρώπη, επιστρέφουμε πίσω στην πόλη μας αλλαγμένοι. Ταυτόχρονα, για εμάς κάπου εδώ ολοκληρώνεται ο κύκλος του ντεμπούτου μας Alarm, κλείνουμε δηλαδή τον «συναγερμό» στο ίδιο μέρος που τον ηχήσαμε 2 χρόνια πριν. Μάλιστα, έχουμε ήδη έτοιμο το υλικό για το νέο μας άλμπουμ, δείγματα του οποίου θα παρουσιάσουμε για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό.

Τι έχει το πρόγραμμα για τη συνέχεια; Λίγη ξεκούραση μαντεύω, και μετά; Περιοδεία ξανά; Ή θα κεντράρετε στον νέο δίσκο;

Ο πρώτος μας στόχος είναι να μπούμε στο στούντιο για να ηχογραφήσουμε τον 2ο δίσκο μας.

Θα κρατήσουμε λοιπόν το τέλος της συνέντευξης τυπικό και συνηθισμένο. Στείλτε ένα μήνυμα εκεί έξω, σε ...όποια γλώσσα εσείς κρίνετε σωστό!

Θα κρατήσουμε το κλισέ σε υψηλά επίπεδα και θα πούμε ότι σας περιμένουμε όλους 21 Δεκεμβρίου στον ναό (ολογράφως Temple). Auf Wiedersehen!

***
Οι Deaf Radio εμφανίζονται ζωντανά την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου στο Temple (Ιάκχου 17, Γκάζι, δίπλα στο μετρό Κεραμεικός) ως τελευταίο σταθμό της πρώτης εκτενούς πανευρωπαϊκής περιοδείας τους. Μαζί τους θα εμφανιστούν οι Supersoul.

Ηλεκτρονική προπώληση εδώ: https://goo.gl/vvgUcD 

Όλες οι πληροφορίες εδώ: https://goo.gl/c2oVKq

 

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 4: New Order + Johnny Marr, Morcheeba, Fontaines D.C., Ta Toy Boy

Μεγάλοι πρωταγωνιστές στην Πλατεία Νερού ήταν τελικά τα φαντάσματα των Smiths και των Joy Division,…

Στην τελική ευθεία για το Plisskën Festival 2019

Τρίτη 25, Τετάρτη 26 + Πέμπτη 27 Ιουνίου στην Τεχνόπολη, με Boiler Room, 3 σκηνές και 34…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Jethro Tull

Πήγε στο Ηρώδειο να τους δει και συνάντησε έπειτα και τον Ian Anderson

ΛΕΞ + ΣΑΝΤΑΜ, Ηγεμόνας

Γκαζωμένος ήρθε στο Θέατρο Πέτρας ο Θεσσαλονικιός ράπερ, όπου και αποθεώθηκε από χιλιάδες αγόρια…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 1: From Jimmy to Iggy, 1947-1970

Είναι ο πρώτος που έκανε stage diving σε μια συναυλία στο Ντιτρόιτ, ο πρώτος που αποφάσισε πως έχει…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…