search

ΔΙΕΘΝΗ

Διασκευάζουν ολόκληρο τον δίσκο του 1968, φτάνοντας σε ένα ομιχλώδες υβρίδιο από βουνίσια folk, σκονισμένη country και ψυχεδελικό bluegrass –όλα περασμένα μέσα από ένα dream pop φίλτρο...

Label | Bella Union
Κυκλοφορία | 2/2019
Βαθμολογία | 7

Ωραία ιδέα το «μουσικό ριμέικ». Ιδιαίτερα όταν οι δημιουργοί δεν έχουν φιλάργυρες βλέψεις και exploitation ορέξεις, αλλά αντιθέτως θέλουν να στρέψουν τον προβολέα σε παραγνωρισμένα έργα. Eίναι η υγιέστερη μετεξέλιξη της σύγχρονης ρετρομανίας που μπορώ να φανταστώ. Αλήθεια, πόσο πιο ωραίο πράγμα είναι αυτή η κυκλοφορία, από ένα ανούσιο box set για τη 50ή επέτειο του Delta Sweete;

Στην προκειμένη περίπτωση, οι Mercury Rev μας παίρνουν απ' το χέρι για να μας (υπο)δείξουν τον δυσεύρετο δίσκο της Bobbie Gentry, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1968 και πλέον ζει σε ακροάσεις ρακοσυλλεκτών, που έχουν στείλει το Delta Sweete στη στρατόσφαιρα του cult. Το συγκρότημα από το Μπάφαλο της Νέας Υόρκης βοηθάει σε τούτο το εγχείρημά του μια ομάδα από τραγουδίστριες, οι οποίες εναλλάσσονται στις ερμηνείες των διασκευών.



Το αποτέλεσμα είναι ένα ομιχλώδες υβρίδιο από βουνίσια folk, σκονισμένη country και ψυχεδελικό bluegrass, όλα περασμένα μέσα από ένα dream pop φίλτρο. Ο δίσκος σου αφήνει μια παράξενα γαλήνια και περιπετειώδη αίσθηση, ταυτόχρονα· κυλάει σαν ένα υπέροχο avant pop όνειρο, το οποίο βλέπεις τις νύχτες που σε βασανίζει πυρετός 40. Ίσως μάλιστα αυτό ακριβώς το «ομιχλώδες» στην παραγωγή να είναι ο λόγος που οι 12 διαφορετικές ερμηνεύτριες δεν μπουχτίζουν την πυκνή ατμόσφαιρα και δεν σε αποπροσανατολίζουν απ' το ομοιογενές ύφος.

Με βάση το γυναικείο τσαγανό της Bobbie Gentry, οι Mercury Rev οραματίστηκαν ένα άλμπουμ «σκόνης και σκουριάς» (ο συνδυασμός που δεν χάνει ποτέ), με τραγούδια που δεν φέρουν καμία χρονική ετικέτα. Έφτιαξαν λοιπόν μια μισοφωτισμένη country rock όπερα, βασισμένοι σε ένα «unsung gem» της δεκαετίας του 1960, το οποίο διαχειρίζονται με τη δέουσα αυτοσυγκράτηση και αποστασιοποίηση. Αλλά δεν το κάνουν ως άλλοι outlaws, περιπλανώμενοι στην ερημική επαρχία με τις κιθάρες τους στον ώμο. Το κάνουν ως αστοί, που συνειδητά οργανώνονται για να ανασχηματίσουν την αίσθηση της αμερικανικής ερήμου με όλα τα τεχνολογικά κόλπα στη διάθεσή τους.

Οι συνεργασίες με φωνές όπως της Nora Jones, της Marissa Nadler και της Beth Orton (θελκτικές και ειλικρινείς, κατά τη γνώμη μου) μπορούν να αντιμετωπιστούν ως αποθέωση του countrypolitan ήχου, αλλά και να απορριφθούν περιφρονητικά ως μεσόκοπη μπαναλιτέ. Με τις ίδιες πιθανότητες και τα δύο.
 
Πάντως, είναι σκέτη απόλαυση να ακούς τη Lætitia Sadier των Stereolab να τραγουδάει σαν μοντέρνα Petula Clark το "Mornin' Glory". Εξίσου σπουδαία είναι και η Susanne Sundfør στο "Tobacco Road". Βάζω στοίχημα ότι, αν την ακούσει ο Robert Plant, θα ζαχαρώσει την ιδέα ενός συνεταιρικού δίσκου μαζί της, όπως έκανε στο παρελθόν και με την Alison Krauss. H Margo Price στο "Sermon" λιβανίζει με χάρη το φάντασμα του Johnny Cash. Και η Lucinda Williams σε γοητεύει στο "Ode Τo Billy Joe".

Αν μονάχα είχαν προνοήσει οι Mercury Rev να ρίξουν μεγαλύτερο βάρος στην αναλογική γοητεία των τραγουδιών και παρέκαμπταν κάπως τις παρεμβάσεις από «χρήσιμα» πλήκτρα, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Και δεν υπάρχει χειρότερος τρόπος να κλείσεις μια κριτική με τη φράση «δε βαριέσαι».



ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

The Cranberries - In The End

Μιχάλης Τσαντίλας

Dine Doneff - In/Out

Βαγγέλης Πούλιος

Rammstein - Rammstein

Παναγιώτης Λουκάς

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 4: New Order + Johnny Marr, Morcheeba, Fontaines D.C., Ta Toy Boy

Μεγάλοι πρωταγωνιστές στην Πλατεία Νερού ήταν τελικά τα φαντάσματα των Smiths και των Joy Division,…

Στην τελική ευθεία για το Plisskën Festival 2019

Τρίτη 25, Τετάρτη 26 + Πέμπτη 27 Ιουνίου στην Τεχνόπολη, με Boiler Room, 3 σκηνές και 34…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Jethro Tull

Πήγε στο Ηρώδειο να τους δει και συνάντησε έπειτα και τον Ian Anderson

ΛΕΞ + ΣΑΝΤΑΜ, Ηγεμόνας

Γκαζωμένος ήρθε στο Θέατρο Πέτρας ο Θεσσαλονικιός ράπερ, όπου και αποθεώθηκε από χιλιάδες αγόρια…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 1: From Jimmy to Iggy, 1947-1970

Είναι ο πρώτος που έκανε stage diving σε μια συναυλία στο Ντιτρόιτ, ο πρώτος που αποφάσισε πως έχει…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…