search

ΔΙΕΘΝΗ

Με τη γνωστή τους μαεστρία στα πλήκτρα, οι Αυστριακοί συντονίζονται ξανά με τον κόσμο της Μέσης Γης, δίνοντας έναν ακόμα καλό δίσκο, που απαιτεί να τον ακούς με τους στίχους ανά χείρας...

Label | Napalm
Κυκλοφορία | 1/2018
Βαθμολογία | 7

Τόλκιν και metal –ποια είναι τα πρώτα ονόματα που έρχονται στον νου; Εδώ και σχεδόν 20 χρόνια, δύο είναι οι μπάντες που ξεπετάγονται όποτε κάνω την ερώτηση αυτή: Summoning και Blind Guardian.

Και μπορεί οι Γερμανοί power metallers να έχουν αφιερώσει μια ικανή πτυχή των άλμπουμ τους στο έργο του μεγαλύτερου συγγραφέα του φανταστικού, όμως είναι οι Αυστριακοί που έχουν μετατρέψει τη δισκογραφία τους, ψυχή τε και σώματι, σε ναό της Μέσης Γης. Δεν είναι μόνο η στιχουργική θεματολογία· οι Summoning έχουν καταφέρει να αποστάξουν το πνεύμα της Μέσης Γης στην ατμόσφαιρα της μουσικής τους. Ένα πνεύμα φθινοπωρινής παρακμής και νοσταλγίας από τη μία, μαγείας και μυθολογικού/παραμυθένιου μεγαλείου από την άλλη, σαν εκείνο που βρίσκεται στον πυρήνα του ποιήματος “I sit beside the fire and think” από τη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού (το οποίο μάλιστα έχουν μελοποιήσει παλιότερα στο “A Distant Flame Before The Sun”).



Η προσήλωση αυτή σε μια συγκεκριμένη θεματολογία έχει ως αποτέλεσμα τη μικρή διαφοροποίηση του ήχου ανά τα χρόνια: οι Summoning έχουν βρει δηλαδή τη φόρμουλα εδώ και 2 δεκαετίες και δεν βλέπουν τον λόγο να αναλώνονται σε αναζητήσεις για χάρη του φάσματος της εξέλιξης. Άλλωστε όλοι οι δίσκοι τους μέχρι και το Oath Bound του 2006 ήταν εξαιρετικοί, με τα πρώτα σημάδια κόπωσης να εμφανίζονται μόλις στο Old Mornings Dawn του 2013 –στα οποία ίσως δόθηκε παραπανίσια έμφαση λόγω της κυκλοφορίας την ίδια χρονιά του Echoes Of Battle, ντεμπούτου των Caladan Brood, του ποιοτικότερου πνευματικού τους τέκνου.

Ο τίτλος του φετινού, 8ου δίσκου, With Doom We Come, έχει μια ασυνήθιστη (για τη μπάντα) αμεσότητα, η οποία προκύπτει από τη χρήση πρώτου πληθυντικού. Ομολογώ πως με ξενίζει λίγο, μιας και έως τώρα το απρόσωπο μοτίβο λειτουργούσε πολύ καλά όσον αφορά τη μυθική αποστασιοποίηση. Από εκεί και πέρα, όμως, τα πράγματα είναι γνώριμα, από το καταπληκτικό, ρομαντικής περιόδου εξώφυλλο, μέχρι το μουσικό ζουμί. Υπόψιν, όπως και με κάθε άλμπουμ των Αυστριακών, οι τουριστικές ακροάσεις κόβουν κάτι από τη μαγεία –εδώ οφείλεις να κάτσεις με προσήλωση και με τους στίχους ανά χείρας. Την πάτησα αρχικά, νομίζοντας πως ο δίσκος συνεχίζει στα χλιαρά μονοπάτια του Old Mornings Dawn· αλλά ένας συντονισμός με τη στιχουργική επίκληση του Protector στον Carcaroth (στο ομώνυμο κομμάτι), ήταν αρκετός για να αλλάξω οπτική.

Στα μουσικά έχουμε κλασικό Summoning ήχο με κιθάρες και πλήκτρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο δημιουργίας ατμόσφαιρας. Τα θέματα επαναλαμβάνονται εντός των κομματιών, με σταδιακά εμπλουτιζόμενες μορφές καθώς πλησιάζουμε στα σημεία κορύφωσης. Παχιά (πλην ηλεκτρονικά) τύμπανα με επιβλητικότητα νανικών σφυριών αντηχούν σαν γκονγκ. Ένα από τα δυνατά σημεία του συγκροτήματος, παραμένει η ικανότητα που έχει στη χρήση των πλήκτρων και ιδιαίτερα στην τοποθέτησή τους στο προσκήνιο για γιγάντωση του εξυψωτικού συναισθήματος –όπως για παράδειγμα στο ομώνυμο κομμάτι, με την παραμυθένια υφή. Τα δύο μέλη ως συνήθως μοιράζονται τα φωνητικά, με τον Protector να αναλαμβάνει την όψη της απελπισίας και τον Silenius αυτήν της μοχθηρίας. Τέλος, κάτι αναπάντεχο μα ευπρόσδεκτο, είναι η διακριτική προσθήκη επικής Bathory χροιάς (πιο εμφανής στο “Silvertine”), με αιθέρια πλήκτρα σε ρόλο background φωνητικών.

Στον προηγούμενο δίσκο η φθορά εντοπιζόταν στην τετριμμένη φύση των θεμάτων: έλειπε η αυθεντική συνθετική άνεση του παρελθόντος. Εδώ η έμπνευση επιστρέφει θυμίζοντας εποχές Oath Bound και Stronghold (1999), ενώ η ακρόαση των βασικών μελωδιών του “Silvertine” και του “Herumor” αρκεί προς επιβεβαίωση, καθώς πρόκειται για θέματα σμιλευμένα από αρχετυπικό φυσικό τοπίο, όπως μας υπενθυμίζουν και οι ακόλουθοι στίχοι:
«From the torrent, or the fountain,
From the red cliff of the mountain,
From the sun that round me rolled
In its autumn tint of gold»

Οι Summoning επέστρεψαν λοιπόν και δημιουργούν δονήσεις οι οποίες συντονίζονται με την εικονοπλασία του φανταστικού που φωλιάζει μέσα μας, προκαλώντας δάκρυα συγκίνησης και δέους. Μπορεί ο δίσκος να έχει 2 ελαφρώς αδύναμα κομμάτια στη δεύτερη πλευρά, αλλά το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται θετικότατο. Κι αν είναι να μείνει μόνο ένα πράγμα από το With Doom We Come, αυτό θα είναι το γουργουριστά νοσταλγικό κιθαριστικό μοτίβο στο "Mirklands", όμοιο με τον ρυθμό του κάρου του Γκάνταλφ.

 

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

The Cranberries - In The End

Μιχάλης Τσαντίλας

Dine Doneff - In/Out

Βαγγέλης Πούλιος

Rammstein - Rammstein

Παναγιώτης Λουκάς

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 4: New Order + Johnny Marr, Morcheeba, Fontaines D.C., Ta Toy Boy

Μεγάλοι πρωταγωνιστές στην Πλατεία Νερού ήταν τελικά τα φαντάσματα των Smiths και των Joy Division,…

Στην τελική ευθεία για το Plisskën Festival 2019

Τρίτη 25, Τετάρτη 26 + Πέμπτη 27 Ιουνίου στην Τεχνόπολη, με Boiler Room, 3 σκηνές και 34…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Jethro Tull

Πήγε στο Ηρώδειο να τους δει και συνάντησε έπειτα και τον Ian Anderson

ΛΕΞ + ΣΑΝΤΑΜ, Ηγεμόνας

Γκαζωμένος ήρθε στο Θέατρο Πέτρας ο Θεσσαλονικιός ράπερ, όπου και αποθεώθηκε από χιλιάδες αγόρια…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 1: From Jimmy to Iggy, 1947-1970

Είναι ο πρώτος που έκανε stage diving σε μια συναυλία στο Ντιτρόιτ, ο πρώτος που αποφάσισε πως έχει…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…